Gökgerdan Dergisi

"Sevgili dostlar, Sıcak bir sahlepi eldivenli avuçlarımızla sararken rüzgar çatılarımızın kapısına vuruyor. Karların yükünü taşımak ağaçların dallarına ve çiçeklerin boyunlarına ağır geliyor. Bizler de yükümüzü olduğu gibi kabul edip onu taşımaya razı gelecek miyiz? Toprağın kalbinde ve evlerimizin köşesinde ateş kaynamaya devam ediyor. Her şey bedelleriyle ve kazanımlarıyla birlikte geliyor. Bahar ve kıyamet gelip çattığında, tohumlar çatladığında ve amel defterleri açıldığında bizler neleri inşa etmiş olmayı istiyorsak şimdi bu kış vakti ona kar gibi temizce niyet ediyoruz. Cemil Meriç dergiler için “Bir neslin vasiyetnamesidir.” der. Henüz yaşarken umut eder ve yine yaşarken dile getirebiliriz. Dergiler ve harf harf dizilmiş bütün söylemler, daha güzel olacağına inandığımız bir geleceğe açık mektuplardır. Şimdi vakit kış, bizler geleceği bir bahar olarak addediyoruz. Güzel bir söz de böyledir İlahi öğüdüyle çiçeklenip açacak güzel tohumları, toprağa kıyamet kopmadan elimizde kalan son fidanlarmış gibi dikmeyi seçiyoruz. Bu sayımızda da sizleri bir gül bahçesinde, karşılıklı ipek minderlerde hasbihal etmeye davet ediyoruz. Daha doğrusu, bunu umuyoruz. İnsan umduğundan ibaret değil midir?"

"Ağaçlar dallarını ağırlaştıran yüklerini sırtından indirirken, bulutlar duygularını saklamadan denizlere karışırken biz insanlar da birkaç vuruşluk sus notasına ve şöyle durup dökülmeye ihtiyaç duymuyor muyuz? Sizce işitme engelli dostlarımız müziği ritim, titreşim ve notaların resmi ile kalplerinde hissederken bize bir şeyler fısıldamıyorlar mı? John Cage isimlimli müzisyenin 4 dakika 33 saniyelik suslardan oluşan eseri gibi sessizliğin ta kendisi kulaklarımızı daha başka şeyleri de duyacak kadar hassaslaştırır mı? Bir yaz kadar hiçbir nota çalmaksızın sizinle beraber meyveli ağaçları, yıldızlı gökyüzünü, teni boyayan güneşi, hafif bir melteme özlemi dinledik. Sonbahar sayımızı sizlere sunarken hepimizi durup dinlemeye ve dinlenmeye davet ediyoruz. Bu yağmurda, beraber, kaçmadan öylece durup soluklanalım mı?"

"Sevgili dostlar, Kuş bilimciler der ki: Gökgerdanlar görülmeye başladıysa bahar gelmiş demektir. Biz de bu sayımızla beraber sizlere güzel ötüşlü, bulutlu gerdanıyla göklerden müjde taşıyan bir gökgerdan olmayı arzuluyoruz. Bazen özlemle, bazen hasretle hayatı ve ölümü yad ediyor; güzel şeyleri zikredip güzellikleri çoğaltmaya devam ediyor ve çirkin şeyleri onlara güzel şeylerden daha fazla kıymet vermeyerek bertaraf ediyoruz. Zulme dilimizle ve kalbimizle buğzediyor, nerede yaratıldıysak orada bereketli bir şekilde yeşillenip çiçeklenmeyi diliyoruz. Sizleri birbirinden değerli yazarlarımızın kökü sağlam dalları göğe uzanan güzel sözleriyle ve gökgerdanın ötüşleriyle baş başa bırakarak bu sayımızda da bizlere eşlik ettiğiniz için hoşgeldinlerimizi sunarım. Hoş güldünüz!"

"Sevgili dostlar, Kış, bir battaniyeyle üzerimizi örterek ve elimize kahvemizin sıcaklığını tutuşturarak geldi. Nicedir ağladığımız yitiklerimizi mahzun ve buruk da olsa kutlu bir sevinçle bize teslim etti. Emevî Camii, Mescid-i Aksa yorgunlukla ama “bekliyordum” dercesine gözlerimizin içine bakıyor. Şimdi değilse ne zaman içimizden gelerek şükredeceğiz? Eyyâm-ı biyd (aydınlık günler) ve üç güzellerin gölgesi üzerimize düşmüşken, sözü en güzelimizin diliyle kış bize bahar olmuşken kendimizi hesaba çekmeli, çektiğimiz hesap ise bir çekidüzene dönüşmeli. Ancak o zaman baharı yüz akıyla karşılayabiliriz. Bu uğurda sizinle beraber güzellikleri konuşup çoğaltmaya ve iyiye sevinebilmenin onurunu taşımaya gönül verdik. Sözün güzelini söylemeye, kökü sağlam dalları göğe uzanan güzel ağaç fidanları dikmeye, güzel olduğundan habersiz güzellerin haberini bir kötü haberden daha tez yaymaya bizimle beraber var mısınız? Bir önceki sayımızda olduğu gibi bu sayımızda da yazarlarımız bizlere görülmeye değer güzel manzaralar ve sözün tatlı şerbetini sundular. Hem onlara bu âlicenaplıkları için hem de siz okurlarımıza bizlere göz aydınlığı olduğunuz için teşekkürlerimi sunarım."

"Sevgili dostlar, “Her şey bitecek gibi olur / Ama son sözü hep alınyazısı söyler” diyerek bitirmiştik önceki sayımızı. Gerçekten neredeyse bitecek gibi oldu. Fakat sonra, alınyazısı “henüz değil, henüz bitmemeli” dedi. Daha söylenmesi gereken, konuşulmadan çözülmeyecek çok şeyin olduğunun farkındayız. Yahut acaba hepimiz farkında mıyız? Çağımızın en büyük sorunları bir yanda dursun, en yakınımızın ve en iç dairemizin iletişimsizlikle, yanlış anlamalarla, kendi fikrimize ve zannımıza dağlar kadar güvenmemizle solmaya yüz tuttuğunun farkında mıyız? Bu sebeple ası doğruları, bilmediğimiz durumları kaçırdığımızın ve yine bu sebeple hem bize yakın olanlara hem de kendimize zulmettiğimizin farkında mıyız? Kuşlar susmamalı, işte bunda hepimiz hemfikiriz. Suskun bir kuşun hayali hepimizi mahzun eder. Öyleyse kalplerimize, yani kendi özyurtlarımıza dönelim. Nasıl olduğumuzu merhum Sezai Karakoç gibi “Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır” diyerek araştıralım. Gönlümüzün kuşları ötsün, vesveseler sussun, bir seher vakti hoşâmedîsinde buluşalım ve birbirimize dualar hediye edelim, güzel olmaz mı? Bir önceki sayımızda olduğu gibi bu sayımızda da yazarlarımız yaşadıkları kimi zaman hüzünlü kimi zaman neşe veren ama hepsinde bir imtihanı yaşayıp ibret edinen kalplerini, okuyanlara açma cesareti göstererek bizlere en kıymetli şeylerini yani duygularını ve zamanlarını sundular. Hem onlara bu cesaretleri için hem de siz okurlarımıza bizlere hoş geldiğiniz için teşekkürlerimi sunarım."

"Dijital ortamda ilk defa okuyucuyla buluşan Gökgerdan Dergisi’ni: orijinal, kalbe dokunan, ilham veren, faydalı bir dergi olarak hedefliyoruz. Böylece Gökgerdan Dergisi’ni her okumak istediğinizde nelerle karşılaşacağınızı merak ederek heyecan duyuyoruz. Heyecan duymaksa bir sanattır. Bizce yaşamak bir sanata dönüşebilir. Sanatçı dünyanın önlenemez keşmekeşine dışarıdan bakan bir gözlemci değil midir? Yağmur yağarken kaçmayan üstelik şemsiyesinin olmayışını da hiç dert etmeden başını göğe kaldıran bir adam gibi… Yahut akan bir nehir başının üstünde çağlarken yerinden kıpırdamayan bir taş gibi… Yahut ince bir dala kibarca konmuş etrafı seyreden küçük mavi gerdanlı bir kuş gibi… Öylece durup gözlemleyip sonrasında hissederek özümseyip nihayet kendi benliğinde dönüştürüp ortaya “güzeli” çıkaran kişidir sanatçı. Bizler bu dergide hayatın içinde basit ve sıradan gözüken şeylere dikkatle ve özenle bakıp sizlere de göstermeyi hedefliyoruz. Bilimsel bir bilginin şaşırtıcı tarafı ya da sevginin bencilliği nasıl da eritip yok edebileceğini bir gökgerdan gibi şakıyarak anlatabilmek istiyoruz. En nihayetinde göğsünde gök taşıyan bir kuş gibi sanatçı ve yazarlarımızın göğüslerinde taşıdıkları nefesi ve kuş seslerini okuyucularımıza sunacakları için onlara şimdiden teşekkür ederiz. Bu güzel yolculuğa en az yol kadar güzel yol arkadaşlarıyla çıkarken uğradığımız gönüllerinizde, misafirperverliğiniz için siz okuyucularımıza şimdiden gönülden teşekkürler!"